Rada Polityczna Warszawa, 12.01.2008
Panie Prezesie, Koleżanki i Koledzy,
Chciałem przedstawić kilka uwag, co do Statutu przyjętego na Kongresie w Łodzi w 2006 roku. Najważniejsza przyjęta tam zmiana dotyczy wprowadzenia okręgów. Czy to było słuszne? Myślę, że można już dokonać wstępnej oceny. Otóż moim zdaniem to się nie sprawdziło. Dlaczego? W życiu politycznym coraz ważniejsza staje się polityka regionalna, wojewódzka.
Okręgi tak naprawdę funkcjonują w świadomości politycznej przez kilkanaście tygodni w trakcie kampanii wyborczej. W świadomości społecznej nie ma ich w ogóle. Natomiast województwo w różnych aspektach życia funkcjonuje non-stop. Partia ma w tej sytuacji problem ze sformułowaniem i prowadzeniem spójnej polityki wojewódzkiej. Jak to zrobić na Śląsku przy kilku okręgach? Na Pomorzu przy dwóch okręgach okazało się to niemożliwe.
Nie doceniamy wyborów do sejmików. Tymczasem wyniki wyborów z jesieni 2006 były dokładną zapowiedzią tego, co się stało rok później w wyborach parlamentarnych. Nie przeprowadziliśmy rzetelnej analizy niepowodzenia w roku 2006, ze szkodą -moim zdaniem- dla ostatnich wyborów.
Sprawa wyboru pełnomocników. Założenia przyświecające funkcjonującemu rozwiązaniu są zrozumiałe. Ma ono zapewnić dyscyplinę, spoistość w partii, uniemożliwiać działania odśrodkowe itd. A jak jest w praktyce? Na przykładzie Pomorza, mojego okręgu mogę stwierdzić, że głównym zmartwieniem Pełnomocnika, jest to, aby być dobrze postrzeganym u góry. Nie jest zainteresowany budową silnych struktur, uzyskaniem optymalnego wyniku wyborczego. Głównym celem jest, aby mandaty radnych, funkcje kierownicze obejmowali ludzie zależni osobiście od Pełnomocnika. Jak oni się zachowają w momencie kryzysu, gdyby władze partii zdecydowały się na zmianę? Zostaną, czy pójdą za swoim liderem? Prowadzi to, de facto, do uzależnienia Prezesa od Pełnomocnika. 
Spotkałem się z takim poglądem, że właściwie nic nie musimy zmieniać, wystarczy stać w zwartym szyku z bronią u nogi, a Platforma wyniszczy się rządzeniem. W 2011 roku spora część elektoratu PO nie pójdzie głosować (wyższa frekwencje w 2007 to incydent), 5 mln wyborców wytrwa przy nas i wygrywamy bez trudu. Według mnie ta pasywna taktyka jest błędna.
Fałszywe jest założenie o statyczności struktury społeczeństwa. W ciągu 4 lat zmiany demograficzne są spore: prawie 1,5 mln zgonów, w to miejsce przeszło 2 mln Polaków osiągnie pełnoletność. Dodatkowo zachodzą zmiany cywilizacyjne, wyludnianie się wsi, wzrost procentowy ludzi z wyższym wykształceniem.
Bardzo wątpliwe jest zwycięstwo przy „odpuszczaniu” młodzieży, inteligencji, mieszkańców wielkich miast.
Na zakończenie krótka refleksja zawiązana z Pomorzem. Prawie rok temu (27.01.2007) na posiedzeniu Rady Politycznej analizowałem wyniki wyborów samorządowych na Pomorzu. Postawiłem wtedy tezę, że jeśli nie nastąpią, zmiany to Platforma w kolejnych wyborach odniesie na Pomorzu jeszcze większe zwycięstwo. I tak niestety się stało, zmian nie było a PO uzyskała w samym Gdańsku prawie 60% głosów. Dokładną pisemną analizę wyników wyborów przekazałem Marszałkowi Putrze podczas spotkania w Gdańsku. Najważniejsze spostrzeżenia to fatalna atmosfera wśród kandydatów na liście, brak wspólnych działań (odwrotnie była akcja zalepiania plakatów koleżanki Chrapkiewicz), w efekcie 10 kandydatów uzyskało wynik poniżej 500 głosów!.
Natomiast, aby zobrazować sytuację, autentyczna historia. Podczas rozmowy z PiS‑owcem, dyskusja na temat Pomorza, Jacka Kurskiego i pada z ust rozmówcy stwierdzenie: „Wiesz Prezes musiał zawrzeć jakiś tajny pakt z Tuskiem, w którym oddaje Pomorze we władanie Platformie”. Dramatyczna próba zracjonalizowania czegoś, co nie jest racjonalne.
Dziękuję!
Uwagi:
1)	Nie jest to dosłowny zapis, gdyż mówiłem z pamięci.
2) Prezes Jarosław Kaczyński w podsumowaniu nie odniósł się do mojej wypowiedzi.